Ochrona przeciwpożarowa w pojazdach szynowych; część 2 - wymagania dla materiałów i elementów wg zestawów R i poziomów zagrożenia HL1–HL3.
Części deklarowane przez produkty:
Część 2 określa wymagania dotyczące reakcji na ogień materiałów i wyrobów stosowanych w pojazdach szynowych zdefiniowanych w EN 45545-1. Kategorie eksploatacyjne i konstrukcyjne pojazdu z EN 45545-1 wyznaczają poziom zagrożenia (hazard level HL1–HL3), a dla każdego poziomu norma podaje metody badań, warunki badań i wymagania.
Norma dotyczy taboru (pojazdów szynowych) i przypisuje wyrobom zestawy wymagań R (requirement sets) według miejsca zabudowy i funkcji wyrobu; rekordy produktów deklarują zestawy R22/R23 dla aparatury elektrotechnicznej. Poza zakresem części 2 pozostają środki zachowania pojazdu w razie pożaru (konstrukcja pojazdu - część 4, bariery ogniowe - część 3, wyposażenie elektryczne - część 5).
Bez klasyfikacji materiału wg EN 45545-2 (zestaw R + poziom HL) komponentu nie da się wprowadzić do pojazdu podlegającego TSI LOC&PAS; klasyfikacja zamyka ryzyko odrzucenia materiału na etapie dopuszczenia pojazdu.
Do materiałów i elementów zabudowanych w pojazdach szynowych. Norma przypisuje wyrobom zestawy wymagań R według miejsca zabudowy i funkcji, a poziom zagrożenia HL1–HL3 wynika z kategorii eksploatacyjnej i konstrukcyjnej pojazdu (EN 45545-1).
Producenci powołują się na progi masy z normy dla drobnych elementów - Mersen w karcie mikrostyków MC/MCR pisze, że element poniżej 100 g nie wymaga klasyfikacji dymowo-toksycznej. Klasyfikację niesie zespół, do którego element trafia.
EN 45545-2:2020 z poprawką A1:2023 (PN-EN 45545-2+A1:2024-04). Zapis „EN 45545-2:2013+A1:2015” w karcie oznacza badanie według wydania wycofanego.
