Wyposażenie elektroniczne taboru (elementy na płytkach drukowanych, czujniki, moduły półprzewodnikowe) - temperatura, zasilanie, drgania, EMC.
Norma dotyczy projektowania, produkcji, dokumentacji i badań wyposażenia elektronicznego zabudowanego w pojazdach szynowych: układów sterowania, regulacji, zabezpieczeń, diagnostyki i zasilania. Wyposażenie elektroniczne w rozumieniu normy składa się z elementów elektronicznych (rezystory, kondensatory, tranzystory, diody, układy scalone) montowanych na płytkach drukowanych; norma obejmuje też czujniki (prądu, napięcia, prędkości) i półprzewodnikowe moduły sterujące.
Kompletne przekształtniki mocy leżą w zakresie EN 61287-1, wymagania SIL i oprogramowanie leżą w EN 50716 (wcześniej EN 50657). Aparatura elektromechaniczna (przekaźniki, styczniki, wyłączniki) i bezpieczniki nie mieszczą się w definicji wyposażenia elektronicznego - ich normą wyrobu jest seria IEC/EN 60077 (wyposażenie elektryczne taboru).
Norma dotyczy taboru.
Deklaracja EN 50155 z klasą temperatury OT i klasą zasilania oznacza, że elektronika przeszła badania środowiskowe, zasilania i EMC wymagane dla taboru; dla aparatury elektromechanicznej analogiczną rolę pełni IEC/EN 60077.
Zakres normy obejmuje wyposażenie elektroniczne: elementy na płytkach drukowanych, czujniki i moduły półprzewodnikowe. Aparatura elektromechaniczna i bezpieczniki taboru mają normę wyrobu w serii IEC/EN 60077.
CENELEC ratyfikował EN 50155:2026 (publikacja lipiec 2026); wydanie 2021 jest w okresie przejściowym. Karty katalogowe często powołują jeszcze EN 50155:2017 - data w deklaracji mówi, według którego wydania badano wyrób.
Klasa temperatury otoczenia OT określa zakres temperatur pracy, w którym wyrób przeszedł badania; dobór klasy zależy od miejsca zabudowy w pojeździe. Analogicznie klasa zasilania opisuje odporność na wahania i przerwy napięcia pokładowego.
