Wzdłuż szlaku, między podstacjami a nastawniami, stoją setki szaf i kontenerów, które nikt nie nadzoruje na miejscu: kioski samoczynnej blokady liniowej przy semaforach, kontenery samoczynnej sygnalizacji przejazdowej, punkty transformatorowe linii potrzeb nietrakcyjnych, skrzynki napędów odłączników i zdalnego sterowania, szafy zasilania ogrzewania rozjazdów. Zasila je Linia Potrzeb Nietrakcyjnych 15, 20 lub 6 kV z podstacji, obniżona w punktach trafo do 0,4 kV, a aparatura SBL i SSP pracuje na 230 V.
Wspólną cechą tych obiektów jest wymóg bezpieczeństwa przy awarii i przy zaniku zasilania: obwód torowy sygnalizuje zajętość przy każdej nieprawidłowości, przekaźnik torowy odwzbudzony oznacza „zajęty", napędy rogatkowe zamykają się samoczynnie po zaniku zasilania, a otwarcie szafy SSP jest raportowane do posterunku z obsadą. Do tego dochodzi środowisko zewnętrzne bez klimatyzacji, bliskość sieci trakcyjnej 3 kV DC z jej przepięciami i prądami błądzącymi oraz obwody torowe o napięciach sygnałowych rzędu 2–12 V obok obwodów zasilania.
W tym obszarze pracują: zasilacze i przetwornice DC/DC, zasilacze bezprzerwowe i moduły buforowe, ograniczniki przepięć zasilania i obwodów sygnałowych, wyłączniki nadprądowe na szynę DIN o charakterystyce niezależnej od temperatury, przekaźniki interfejsowe i sygnałowe, przekaźniki półprzewodnikowe do grzałek rozjazdów, złączki, puszki światłowodowe, obudowy naścienne, słupowe i szafy zewnętrzne.
Kryteria doboru w tym obszarze:
Z Linii Potrzeb Nietrakcyjnych (LPN) o napięciu 15, 20 lub 6 kV, która wychodzi z podstacji trakcyjnej i biegnie wzdłuż szlaku; w punktach transformatorowych jest obniżana do 0,4 kV. Z LPN zasilane są stacje, przystanki, semafory, kioski SBL, rogatki i ogrzewanie rozjazdów. LPN ma zabezpieczenia nadmiarowo-prądowe, podnapięciowe i ziemnozwarciowe oraz rezerwę z sąsiedniej podstacji.
Transformator w szafie obniża 230 V do około 10 V, transformator torowy do około 2 V podawanych na szyny odcinka izolowanego; przez szyny sygnał wraca do transformatora przekaźnikowego (około 12 V) i przekaźnika torowego. Oś pojazdu zwiera szyny, przekaźnik odwzbudza się i sygnalizuje zajętość. Każda nieprawidłowość - przerwa, zwarcie, brak zasilania - daje ten sam stan „zajęty", więc awaria nie może wyświetlić sygnału zezwalającego.
Ostrzeganie trwa co najmniej 30 s (dwie półrogatki lub kategoria C) lub 46 s (cztery półrogatki); zapory zaczynają opadać nie wcześniej niż 13 s po włączeniu świateł, zamykają się w czasie do 10 s, a między zamknięciem i przyjazdem pociągu musi upłynąć co najmniej 7 s. Łączny czas zamknięcia nie powinien przekraczać 2 minut.
Napędy wyposażone w samoczynny mechanizm zwalniający zamykają zapory samoczynnie po zaniku zasilania; dodatkowo zapory można opuścić ręcznie po odblokowaniu napędu. Stan „zamknięte" jest stanem bezpiecznym, więc układ sterowania nie może wymagać energii do jego osiągnięcia.