Ogranicznik przepięć typu 1+2 (klasa I+II wg IEC) w układzie 3+1, do sieci TT i TN-S 230/400 V, zajmuje cztery moduły na szynie TH35. Wykonanie bez prądu upływu (LCF) trzyma prąd resztkowy Ipe poniżej 10 µA, więc ogranicznik nie podnosi prądu różnicowego obwodu i nie wywołuje zbędnych zadziałań wyłącznika różnicowoprądowego. Udarowy prąd piorunowy Iimp (10/350) wynosi 25 kA w torach L–N i 100 kA w torze N–PE, znamionowy prąd wyładowczy In (8/20) - 25 kA i 100 kA N–PE. Napięciowy poziom ochrony Up ≤1,5 kV dla L–N i N–PE oraz ≤1,8 kV dla L–PE. Najwyższe napięcie pracy Uc 255 V AC, czas reakcji poniżej 100 ns, prąd następczy Ifi 100 A, odporność zwarciowa Isccr 25 kA, bezpiecznik dobezpieczający do 250 A gG.
Monoblok bez wymiennych wkładek zdejmuje problem luzu styków wtykowych przy drganiach. Wytrzymałość na przepięcia dorywcze TOV: 440 V przez 120 minut w torze L–N w trybie fail-safe i 1200 V przez 200 ms w torze N–PE. Dynamiczne odłączanie termiczne wyprowadza stan zużycia na wskaźnik optyczny i mikrostyk sygnalizacji zdalnej o obciążalności 250 V / 0,5 A AC albo 125 V / 0,2 A DC.
W szafie przytorowej i w rozdzielnicy potrzeb własnych centrum dyspozytorskiego ogranicznik pracuje na wejściu zasilania 230/400 V, przed zabezpieczeniami odbiorów. Iimp 25 kA na tor kwalifikuje go do stref narażonych na wyładowanie bezpośrednie w instalację odgromową obiektu, a tor N–PE o Iimp 100 kA przejmuje prąd wyrównawczy między przewodem neutralnym a szyną uziemiającą. Zakres pracy −40…+85 °C, wilgotność 5–95 %, praca do 4000 m n.p.m., stopień ochrony IP20, obudowa PA66 CT1 w klasie palności UL94 V-0. Zaciski przyjmują przewód 10–35 mm² (drut) i 10–25 mm² (linka), moment dokręcenia 4 N·m; styk sygnalizacji 1,5 mm² przy 0,2 N·m.
Cechy główne:
