TSI dostępności (rozporządzenie 1300/2014) - wymagania dla taboru i stacji: przyciski, drzwi, informacja pasażerska.
Rozporządzenie ustanawia techniczną specyfikację interoperacyjności (TSI) odnoszącą się do dostępności systemu kolei Unii dla osób niepełnosprawnych i osób o ograniczonej możliwości poruszania się (art. 1) i stosuje się do podsystemów „Infrastruktura”, „Ruch kolejowy”, „Aplikacje telematyczne” i „Tabor” (art. 2).
W infrastrukturze obejmuje strefy publiczne stacji przeznaczone do transportu pasażerów (pkt 2.1.1 załącznika), w taborze pojazdy z zakresu TSI „Lokomotywy i tabor pasażerski” (pkt 2.1.2). Wymagania dla taboru w rozdziale 4.2.2 dotyczą m.in. miejsc na wózki z urządzeniem do wzywania pomocy (4.2.2.2), drzwi zewnętrznych z sygnałem dźwiękowym i wizualnym zamykania (4.2.2.3.2), informacji dla pasażerów wizualnej i głosowej (4.2.2.7) oraz poręczy (4.2.2.9).
TSI nie obejmuje pojazdów spoza zakresu TSI LOC&PAS ani elementów niezwiązanych z dostępnością.
Zgodność komponentu z TSI PRM ma dwa znaczenia. Składnikami interoperacyjności są wyłącznie elementy wymienione w pkt 5.3: w infrastrukturze podjazdy peronowe (5.3.1.2) i podnośniki peronowe (5.3.1.3), w taborze interfejs urządzenia sterującego drzwiami (5.3.2.1), moduły toalet (5.3.2.2–5.3.2.4), przewijak dla dzieci (5.3.2.5), interfejs urządzenia do wzywania pomocy (5.3.2.6) oraz urządzenia wspomagające wsiadanie (5.3.2.8–5.3.2.10).
Dla nich producent uzyskuje certyfikat jednostki notyfikowanej i wystawia deklarację WE zgodności składnika interoperacyjności, którą integrator wykorzystuje przy weryfikacji WE podsystemu. Rozporządzenie wykonawcze (UE) 2023/1694 skreśliło pozycje 5.3.1.1 i 5.3.2.7. Przycisk, łącznik lub wyświetlacz spoza pkt 5.3 nie ma własnej deklaracji WE z TSI PRM; jego cechy (siła nacisku, kontrast, oznaczenie dotykowe, wysokość montażu) ocenia jednostka notyfikowana w ramach podsystemu „Tabor” lub „Infrastruktura”, a oświadczenie producenta komponentu o zgodności z TSI PRM jest wtedy deklaracją cech, które umożliwiają integratorowi spełnienie punktów 4.2.2.x.
Procedury oceny zgodności składników interoperacyjności i weryfikacji WE podsystemów opierają się na modułach z decyzji Komisji 2010/713/UE (art. 3 ust. 1 rozporządzenia). Tabela 15 w pkt 6.1.2 przypisuje moduły do składników: dla interfejsu urządzenia sterującego drzwiami, przewijaka i urządzenia do wzywania pomocy - CA, CB+CD albo CH; dla modułów toalet - CA1 lub CA2, CB+CC, CB+CD, CH albo CH1; dla podjazdów i podnośników peronowych oraz urządzeń wspomagających wsiadanie - CA1 lub CA2, CB+CD, CB+CF, CH albo CH1.
Moduły CA1, CA2 i CH wolno stosować tylko do wyrobów wytwarzanych według projektu używanego przed rozpoczęciem stosowania TSI, gdy producent wykaże przed jednostką notyfikowaną, że przegląd projektu i badanie typu wykonano w porównywalnych warunkach.
Jednostka notyfikowana wydaje certyfikat badania typu lub zatwierdza system zarządzania jakością, a producent wystawia deklarację WE zgodności składnika interoperacyjności. Podsystem podlega weryfikacji WE przez jednostkę notyfikowaną według cech z dodatku E (tabele E.1 infrastruktura, E.2 tabor), z możliwością pośredniego potwierdzenia weryfikacji (ISV) na etapie projektu dla rozwiązań powtarzalnych.
Przewodnik stosowania TSI PRM publikuje Agencja Kolejowa UE (ERA).
Sprawdź, czy dokument producenta to deklaracja WE zgodności składnika interoperacyjności z numerem certyfikatu jednostki notyfikowanej i punktem 5.3.x, czy tylko oświadczenie o spełnieniu wybranych wymagań 4.2.2.x. W drugim przypadku odnotuj, które parametry (siła nacisku, kontrast, oznaczenie dotykowe, sygnalizacja, wysokość montażu) producent potwierdza badaniem - te dane integrator wykorzystuje przy weryfikacji WE podsystemu.