Szafa aparatury głównej to miejsce, gdzie kończy się obwód 3 kV DC i zaczyna sterowanie. W przedziale WN pracuje wyłącznik szybki, przekaźnik nadmiarowo-różnicowo-prądowy, rozdzielnia WN z bezpiecznikami i stycznikami zasilającymi falowniki trakcyjne i przetwornice, oporniki wstępnego ładowania i liczniki energii. W szafach NN pracują obwody rozrządu 110 V DC i 24 V DC: styczniki, przekaźniki zwłoczne, wyłączniki samoczynne, regulatory, listwy zaciskowe, boczniki pomiarowe, a w nowych pojazdach sterowniki, magistrale CAN i Ethernet oraz elektrozawory hamulca sterowane sygnałami binarnymi.
Warunki są tu inne niż w szafie przemysłowej. Prąd zwarciowy w systemie 3 kV DC sięga 50 kA, a typowy obwód na polskich liniach ma stałą czasową 20 ms i prąd ustalony do 20 kA. Zabezpieczenie pojazdu ma wyłączyć zwarcie, zanim zadziała wyłącznik podstacji - decyduje o tym czas własny i zdolność ograniczania prądu; sama zdolność wyłączania do tego nie wystarcza. Obwody NN pracują w szerokim zakresie temperatur i pod stałymi drganiami, dlatego charakterystyka wyzwalania zabezpieczeń nie może zależeć od temperatury otoczenia, a styki muszą być pewne przy wibracjach.
W tym obszarze pracują: wyłączniki nadprądowe hydrauliczno-magnetyczne i elektroniczne obwodów 24/110 V DC, wyłączniki główne dużej mocy i zdalnie sterowane, styczniki DC i przekaźniki półprzewodnikowe, bezpieczniki szybkie i podstawy trakcyjne, przetworniki napięcia i prądu z izolacją do 3,6 kV i wyżej, przekaźniki sygnałowe i interfejsowe, zasilacze i moduły buforowe, złączki, złącza i obudowy 19" w wykonaniu pokładowym.
Kryteria doboru w tym obszarze:
Wyłącznik pojazdu ma ograniczyć prąd zwarcia poniżej nastawy wyłącznika podstacyjnego, zanim ten zadziała. Warunek: prąd ograniczony przez wyłącznik taborowy musi być mniejszy od nastawy podstacji, a graniczna stromość narastania prądu wynosi (nastawa podstacji − nastawa pojazdu) / czas ograniczania prądu wyłącznika pojazdu. Wyłączniki próżniowe o czasie ograniczania około 2 ms zapewniają selektywność przy różnicy nastaw około 2 kA do stromości 1 kA/ms - czyli na przeważającej długości polskich linii.
Ich wyzwalanie zależy od prądu i przepływu cieczy w tłumiku, nie od nagrzewania bimetalu, więc charakterystyka pozostaje stabilna w całym zakresie temperatur szafy. W pojeździe, gdzie temperatura w szafie zmienia się o kilkadziesiąt stopni, wyłącznik termiczny wymagałby korekty nastawy.
Sieć pokładowa to zwykle 110 V DC i 24 V DC, w wagonach także 3×400 V AC i 230 V AC z przetwornic. Obwody rozrządu klasycznych lokomotyw pracują na 110 V DC. Zakresy napięć, ich tolerancje i dopuszczalne zaniki dla wyposażenia elektronicznego określa EN 50155.
Prąd stały nie przechodzi przez zero, więc stycznik musi sam wymusić gaszenie łuku - komorą, wydmuchem magnetycznym lub próżnią - a jego zdolność łączeniowa zależy od stałej czasowej obwodu. Wymagania dla elementów elektrotechnicznych taboru określa seria IEC 60077; stycznik przemysłowy wg IEC 60947-4-1 takiej deklaracji nie ma.