Odporność na przepięcia (surge) - fala kombinowana 1,2/50 µs – 8/20 µs, poziomy 0,5–4 kV.
Norma określa metodę badania odporności urządzeń na jednokierunkowe przepięcia (surge) powodowane przez zjawiska łączeniowe i wyładowania atmosferyczne. Źródłem przepięć w praktyce są nagłe zmiany obciążenia i zwarcia w sieci zasilającej oraz przepięcia indukowane od pośrednich wyładowań piorunowych w liniach zasilających i sygnałowych.
Norma nie obejmuje bezpośredniego wstrzykiwania prądów piorunowych ani badania wytrzymałości izolacji na napięcie.
Badanie dowodzi, że urządzenie znosi impuls przepięciowy o zadanej energii i napięciu z określonym zachowaniem funkcji. Numer normy metody nie jest deklaracją zgodności; napięcie badania, sposób sprzęgania i kryterium oceny wybiera norma wyrobu lub norma ogólna EMC, zależnie od warunków instalacji.
Generator fali kombinowanej (combination wave generator) daje napięcie w stanie jałowym o kształcie 1,2/50 µs i prąd zwarciowy 8/20 µs przy efektywnej impedancji wyjściowej 2 Ω; dla symetrycznych linii telekomunikacyjnych stosuje się generator 10/700 µs (prąd 5/320 µs).
Do portów zasilania AC/DC impuls wprowadza się przez sieć sprzęgająco-odsprzęgającą: pojemnościowo 18 µF między przewodami (L-L) i 9 µF w szereg z rezystorem do ziemi (L-PE). Na każdy tryb sprzęgania i punkt podaje się co najmniej pięć impulsów dodatnich i pięć ujemnych, z szybkością nie większą niż jeden impuls na minutę; w plan badania wpisuje się kąt fazowy sprzęgania do sieci AC.
Ocena wyniku: urządzenie ma działać zgodnie z przeznaczeniem po badaniu, bez degradacji poniżej poziomu określonego przez producenta; klasyfikacja w czterech kategoriach od normalnej pracy po nieodwracalną utratę funkcji.
W karcie sprawdź napięcie badania osobno dla L-L i L-PE (typowy zapis: 1 kV L-L / 2 kV L-PE) oraz kryterium oceny. EN 50121-3-2:2016 przywołuje tę metodę dla portów zasilania taboru z wymaganiem ±2 kV L-PE i ±1 kV L-L przy kryterium B.
