Odporność na szybkie stany przejściowe (burst) - impulsy 5/50 ns, poziomy 0,25–4 kV.
Norma określa metodę badania odporności urządzeń na powtarzalne szybkie stany przejściowe (EFT/burst) na portach zasilania, sygnałowych, sterowniczych i uziemienia. Symuluje zakłócenia pochodzące z procesów łączeniowych: przerywania obciążeń indukcyjnych i drgań styków przekaźników.
W taborze i infrastrukturze takie paczki impulsów powstają przy każdym zadziałaniu styczników, przekaźników i zaworów elektromagnetycznych zasilanych z tej samej sieci pokładowej.
Badanie dowodzi, że urządzenie znosi paczki impulsów o zadanym napięciu bez uszkodzenia i z określonym zachowaniem funkcji; daje spójną metodę porównania odporności różnych urządzeń. Numer normy metody nie jest deklaracją zgodności; napięcie badania, częstotliwość powtarzania i kryterium oceny wybiera norma wyrobu lub norma ogólna EMC.
Generator wytwarza impulsy o czasie narastania 5 ns i szerokości 50 ns (na obciążeniu 50 Ω), zgrupowane w paczki: przy 5 kHz paczka trwa 15 ms, przy 100 kHz 0,75 ms, okres powtarzania paczek 300 ms. Do portów zasilania impulsy wprowadza się przez sieć sprzęgająco-odsprzęgającą z kondensatorami 33 nF; do linii sygnałowych i sterowniczych przez pojemnościową klamrę sprzęgającą, w której kabel prowadzony jest na odcinku 0,5 m (urządzenia stołowe) lub 1,0 m (urządzenia wolnostojące).
Badany obiekt stoi na płaszczyźnie odniesienia na podkładce izolacyjnej o grubości 0,1 m. Czas badania nie może być krótszy niż czas potrzebny na zareagowanie obiektu i w żadnym razie krótszy niż 1 min. Ocena w czterech kategoriach: normalna praca; chwilowa degradacja z samoczynnym powrotem; chwilowa utrata funkcji wymagająca interwencji; nieodwracalne uszkodzenie.
W karcie sprawdź napięcie badania osobno dla portu zasilania i portów sygnałowych (np. 2 kV / 1 kV odpowiada poziomowi 3) oraz kryterium oceny. Norma EMC kolejowa (seria EN 50121) przywołuje tę metodę z własnymi poziomami.
