Korozja w przepływającej mieszaninie gazów (Test Ke) - styki i połączenia w zanieczyszczonym powietrzu.
Metoda badania korozyjnego oddziaływania atmosfery wnętrzowej (środowisko pracy i składowania) na wyroby elektrotechniczne, ich komponenty, urządzenia i materiały, w szczególności na styki i połączenia. Próbki umieszcza się w przepływającej mieszaninie gazów zanieczyszczających o stężeniach rzędu ppb (H2S, SO2, NO2, Cl2) przy kontrolowanej temperaturze i wilgotności.
Wynik służy doborowi materiałów, procesów produkcyjnych i konstrukcji pod kątem odporności korozyjnej.
Test dowodzi, że powłoki styków i połączenia zachowują rezystancję przejścia i rezystancję izolacji po ekspozycji na atmosferę korozyjną odwzorowującą zanieczyszczone środowisko wnętrzowe. Metoda przyspiesza korozję atmosferyczną w warunkach kontrolowanych i pozwala porównywać wykonania; kryteria akceptacji ustala specyfikacja wyrobu.
Zapis w karcie bez numeru metody (1–4) i czasu ekspozycji nie określa ostrości.
Norma definiuje cztery metody różniące się składem mieszaniny gazów, temperaturą i wilgotnością: metoda 1 (H2S 100 ± 20 ppb, SO2 500 ± 100 ppb; 25 ± 1 °C; 75 ± 3 % RH), metoda 2 (H2S 10 ± 5 ppb, NO2 200 ± 50 ppb, Cl2 10 ± 5 ppb; 30 ± 1 °C; 70 ± 3 % RH), metoda 3 (H2S 100 ± 20 ppb, SO2 200 ± 20 ppb, NO2 200 ± 50 ppb, Cl2 20 ± 5 ppb; 30 ± 1 °C; 75 ± 3 % RH) i metoda 4 (H2S 10 ± 5 ppb, NO2 200 ± 20 ppb, Cl2 10 ± 5 ppb; 25 ± 1 °C; 75 ± 3 % RH).
Komora zapewnia jednorodne warunki w przestrzeni roboczej, wymianę powietrza 3–10 razy na godzinę, bez wtryskiwania kropel wody ani aerozolu; gazy odlotowe podlegają oczyszczaniu. Próbki zajmują najwyżej 10 % objętości lub powierzchni roboczej komory, z odstępem co najmniej 10 mm; korozję monitoruje co najmniej pięć kuponów miedzianych o powierzchni 0,1–0,2 dm² każdy, a przyrost ich masy waży się z dokładnością 0,01 mg.
Przed badaniem mierzy się rezystancję przejścia wg IEC 60512-2-1 i rezystancję izolacji wg IEC 60512-3-1; po badaniu powtarza się pomiary i wykonuje oględziny. Czas ekspozycji wybiera się z zalecanych wartości 4, 7, 10, 14 i 21 dni.
W karcie szukaj numeru metody (1–4) i czasu ekspozycji w dniach oraz wyniku (np. rezystancja przejścia po badaniu); sam zapis 'IEC 60068-2-60' bez metody i czasu opisuje tylko procedurę. Metoda ma znaczenie dla styków przekaźników, złączy i zacisków w szafach sterowniczych i skrzyniach aparatowych narażonych na zanieczyszczone powietrze.
