Badanie w niskiej temperaturze (Test A) - praca, transport i składowanie w zimnie.
Metoda określa badania w niskiej temperaturze („cold tests”) dla próbek wydzielających i niewydzielających ciepła. Sprawdza zdolność komponentów, urządzeń i innych wyrobów do pracy, transportu lub przechowywania w niskiej temperaturze.
Próbka może być zasilana lub niezasilana, w opakowaniu (symulacja transportu i magazynowania) lub bez (symulacja użytkowania). Norma nie obejmuje badania skutków zmian temperatury; to zadanie innych części serii 60068.
Test dowodzi, że wyrób wytrzymuje ustaloną temperaturę ujemną w stanie ustalonym przez zadany czas i po badaniu zachowuje sprawność. Test bada wyłącznie stan ustalony w zimnie. Wpływ szoków termicznych, oblodzenia i kondensacji pozostaje poza jego zakresem.
Zapis „IEC 60068-2-1” w karcie bez temperatury i czasu ekspozycji nic nie mówi o ostrości; ostrość wybiera norma wyrobu lub specyfikacja.
Norma rozróżnia trzy warianty: Ab dla próbek niewydzielających ciepła, Ad dla próbek wydzielających ciepło zasilanych po ustabilizowaniu temperatury oraz Ae dla próbek wydzielających ciepło zasilanych przez cały czas badania.
Próbkę uznaje się za wydzielającą ciepło, gdy najgorętszy punkt jej powierzchni w swobodnym powietrzu po stabilizacji leży więcej niż 5 K powyżej temperatury otoczenia. Komora pracuje z małą lub dużą prędkością powietrza; granicą jest obniżenie temperatury w istotnych punktach o więcej niż 5 K przez cyrkulację, a dla dużej prędkości norma przywraca procedurę nomogramu korygującego temperaturę kondycjonowania (testy Ad i Ae).
Przebieg: pomiary wstępne, kondycjonowanie wstępne, obniżenie temperatury z ograniczoną szybkością zmiany, ekspozycja przez czas t1 po osiągnięciu stabilności temperatury, powrót do temperatury normalnej, odzysk, pomiary końcowe.
W wydaniu 2007 szybkość zmiany temperatury w komorze nie przekraczała 1 K/min (średnia za okres do 5 min), a mała prędkość powietrza wynosiła do 0,5 m/s. Ostrość (temperatura TA i czas ekspozycji t1) pochodzi z tabel wartości zalecanych normy, a konkretną parę wybiera specyfikacja wyrobu.
W karcie musi być podana temperatura badania (°C), czas ekspozycji (h) i wariant testu (Ab, Ad lub Ae), a przy urządzeniu zasilanym informacja, czy pracowało w trakcie badania. Sam zapis „IEC 60068-2-1” bez tych danych ma wartość wyłącznie informacyjną.
