Norma ogólna EMC - odporność w środowisku przemysłowym; metody 61000-4-x z poziomami i kryteriami A/B/C.
Norma ogólna (generic standard) określająca wymagania odporności EMC dla urządzeń elektrycznych i elektronicznych pracujących w środowisku przemysłowym, w zakresie 0 Hz – 400 GHz. Środowisko przemysłowe charakteryzuje się odrębną siecią zasilającą z transformatora WN/SN, wieloma urządzeniami połączonymi i pracującymi jednocześnie, częstym łączeniem dużych obciążeń indukcyjnych lub pojemnościowych, dużymi prądami i towarzyszącymi im polami magnetycznymi oraz obecnością urządzeń ISM dużej mocy.
Norma sama nie opisuje metod badań: zestawia zjawiska, przywołuje normy podstawowe IEC 61000-4-x jako metody i przypisuje im poziom badania oraz kryterium oceny dla każdego portu urządzenia (obudowa, porty sygnałowe, zasilanie DC, zasilanie AC).
Norma ma zastosowanie, gdy dla wyrobu nie istnieje norma EMC wyrobu ani grupy wyrobów; wtedy deklaracja zgodności z EN IEC 61000-6-2 daje kompletny zestaw wymagań odporności i może służyć ocenie odporności w ramach dyrektywy EMC 2014/30/UE.
Zapis „EN 61000-6-2” w karcie oznacza deklarację zgodności z zestawem poziomów, a zapis „IEC 61000-4-x” oznacza tylko użytą metodę badania. Dla taboru i infrastruktury kolejowej istnieją normy wyrobu z serii EN 50121, które mają pierwszeństwo przed normą ogólną.
Norma definiuje trzy kryteria oceny: A – urządzenie pracuje zgodnie z przeznaczeniem w czasie badania i po nim, bez degradacji ani utraty funkcji; B – urządzenie pracuje zgodnie z przeznaczeniem po badaniu, w czasie badania dopuszcza się degradację, ale bez zmiany stanu pracy i danych zapisanych; C – w czasie badania dopuszcza się chwilową utratę funkcji, jeżeli funkcja odtwarza się samoczynnie lub przez działanie elementów sterujących.
Wymagania zestawiono w tabelach 1–4 według portów: obudowa, porty sygnałowe i sterownicze, porty zasilania DC, porty zasilania AC. Badania wykonuje się według przywołanych norm podstawowych; norma nie wymaga badań przy częstotliwościach, dla których nie określiła wymagań.
Jeżeli karta podaje „EN 61000-6-2”, komponent deklaruje odporność na poziomach środowiska przemysłowego z powyższej listy; sprawdź, czy karta podaje też kryteria oceny dla poszczególnych badań. Dla zabudowy w taborze porównaj te poziomy z wymaganiami EN 50121-3-2, która dla ESD wymaga ±6 kV kontaktowo / ±8 kV powietrznie, a dla pola w.cz. 20 V/m w zakresie 80–1000 MHz, czyli więcej niż norma ogólna przemysłowa.
