Zabezpieczenia uzupełniające (supplementary protectors, rynek USA).
Norma obejmuje zabezpieczenia uzupełniające (supplementary protectors) przeznaczone do ochrony nadprądowej, nadnapięciowej lub podnapięciowej wewnątrz urządzenia lub innego wyposażenia elektrycznego, w którym ochrona nadprądowa obwodu odbiorczego już istnieje albo nie jest wymagana.
Obejmuje także akcesoria, takie jak styki alarmowe i pomocnicze. Nie obejmuje urządzeń o samoczynnym ponownym załączeniu ani urządzeń wymagających całkowitego zaniku napięcia do ręcznego restartu (UL 244A, UL 60730-1). UL klasyfikuje te wyroby jako „supplementary protectors”; termin „circuit breaker” w kartach katalogowych takich wyrobów ma charakter potoczny.
Wyrób wg UL 1077 otrzymuje znak UL Recognized Component i wolno go stosować wyłącznie jako element wbudowany w urządzenie końcowe, w którym ochronę obwodu odbiorczego zapewnia odrębne zabezpieczenie UL 489 lub bezpiecznik.
Zabezpieczenie UL 1077 nie zastępuje wyłącznika obwodu odbiorczego wg NEC ani nie może być montowane samodzielnie w instalacji; jego przydatność w konkretnej aplikacji ocenia się przy certyfikacji urządzenia końcowego w ramach Conditions of Acceptability.
W UE znak nie ma znaczenia formalnego i nie zastępuje oceny wg IEC/EN 60947-2 lub EN 60898-1.
Norma wymaga badań kalibracji, przeciążenia, wytrzymałości i zwarcia, a parametry badań zależą od deklaracji producenta i typu zastosowania: próba przeciążeniowa przy 1,5 x In dla użytku ogólnego lub 6 x In dla rozruchu silników.
Badanie zwarciowe przebiega według tabeli 25.1: dla każdego układu połączeń (A–J, dobieranego wg liczby biegunów, napięcia znamionowego i tego, czy zabezpieczenie przeznaczono do obwodu jednofazowego czy wielofazowego) wykonuje się operację otwarcia O oraz dwie operacje zamknięcia z otwarciem CO, osobno dla poszczególnych biegunów i dla operacji wspólnych.
Wyrób musi bezpiecznie przerwać zwarcie co najmniej raz bez zagrożenia pożarowego i nie musi pozostać sprawny po próbie (dopuszczalne zgrzanie styków, brak możliwości ponownego załączenia), o ile producent nie deklaruje kategorii „fit for further use” po trzykrotnej próbie zwarciowej.
Zabezpieczenia oznaczone jako appliance protector bada się prądem zwarciowym z tabeli 25.2, przypisanym do mocy silnika w KM i napięcia znamionowego. Odstępy izolacyjne wynoszą 3/8 cala w powietrzu i 1/2 cala po powierzchni.
Dopuszczenie ma formę UL Recognized Component (znak z odwróconym „R” i „U”) z warunkami akceptowalności (Conditions of Acceptability) zapisanymi w pliku UL; producent urządzenia końcowego sprawdza je w bazie UL Product iQ.
Sprawdź w karcie, czy wyrób ma status UL Recognized (UL 1077), numer pliku UL, prąd zwarciowy przy jakim napięciu i z jakim zabezpieczeniem po stronie zasilania został przebadany oraz czy w panelu UL 508A obwód ma odrębną ochronę obwodu odbiorczego UL 489; zabezpieczenia UL 1077 nie stosuj do ochrony silników i transformatorów jako jedynej ochrony obwodu.
