Stacja pasażerska jest obiektem infrastruktury o wyposażeniu bliższym budynkowi użyteczności publicznej niż podstacji, ale zasilanym z tej samej Linii Potrzeb Nietrakcyjnych i stojącym w polu oddziaływania trakcji 3 kV DC. Na peronach pracują tablice informacyjne diodowe, paletowe i LCD z czujnikami odjazdu pociągu, megafony i wzmacniacze klasy D na liniach 30/100 V, zegary wtórne sterowane z centrali zegarowej, kamery, automaty biletowe, przyciski wzywania pomocy i sygnalizacja dla osób o ograniczonej mobilności.
Osobną grupą są punkty zasilania peronowego i warsztatowego: nowe pojazdy muszą być przystosowane do zasilania zewnętrznego 3×400 V przez znormalizowane gniazdo z sześcioma stykami, w tym stykami pilotującymi, oraz dodatkowo 230 V AC i 24 V DC. Punkt zasilania na peronie lub w hali musi wytrzymać rozruch przetwornic pojazdu i pracę w warunkach zewnętrznych, z zabezpieczeniem i kontrolą stanu połączenia. Wszystkie urządzenia na peronie są dostępne dla osób postronnych, pracują całodobowo bez obsługi i podlegają zakłóceniom od trakcji.
W tym obszarze pracują: przyciski i przełączniki wandaloodporne, wyłączniki bezpieczeństwa, wskaźniki informacyjne, drukarki biletowe i paragonowe, zasilacze, zasilacze bezprzerwowe i moduły buforowe dla tablic i nagłośnienia, ograniczniki przepięć zasilania i torów danych, zabezpieczenia obwodów, puszki światłowodowe, złączki, obudowy i szafy zewnętrzne.
Kryteria doboru w tym obszarze:
Z Linii Potrzeb Nietrakcyjnych (LPN) 15, 20 lub 6 kV prowadzonej wzdłuż szlaku z podstacji trakcyjnej, obniżanej w punkcie transformatorowym do 0,4 kV; LPN zasila stacje, przystanki, budynki kas i urządzenia sterowania ruchem. W miastach obiekty bywają zasilane z sieci 230/400 V zakładu energetycznego.
Skrajne tablice przy peronie mają czujniki stwierdzające odjazd pociągu, aby wygasić wyświetloną informację bez udziału obsługi. Tablice, zegary wtórne i nagłośnienie pracują w systemie sterowanym centralnie z dyspozytury lub centrali zegarowej.
Nowe pojazdy są przystosowane do zasilania zewnętrznego 3×400 V przez gniazdo z sześcioma stykami, w tym pilotującymi, które sterują załączeniem i blokują ruszenie pojazdu z podłączonym kablem. Dodatkowo stosuje się gniazda 230 V AC i 24 V DC. Moc punktu ogranicza, co w pojeździe działa - zwykle bez klimatyzacji i ogrzewania.
Według wymagań PKP PLK dla systemów teleinformatycznych: wzmacniacze klasy D o mocy co najmniej 100 W, linia głośnikowa 30 lub 100 V, pasmo 300–18 000 Hz, zabezpieczenie przed zwarciem linii, odłączenie obciążenia przy nadmiernej temperaturze, autotest i nadzór przez SNMP.