Wzdłuż szlaku, między podstacjami a nastawniami, stoją setki szaf i kontenerów, które nikt nie nadzoruje na miejscu: kioski samoczynnej blokady liniowej przy semaforach, kontenery samoczynnej sygnalizacji przejazdowej, punkty transformatorowe linii potrzeb nietrakcyjnych, skrzynki napędów odłączników i zdalnego sterowania, szafy zasilania ogrzewania rozjazdów. Zasila je Linia Potrzeb Nietrakcyjnych 15, 20 lub 6 kV z podstacji, obniżona w punktach trafo do 0,4 kV, a aparatura SBL i SSP pracuje na 230 V.
Wspólną cechą tych obiektów jest wymóg bezpieczeństwa przy awarii i przy zaniku zasilania: obwód torowy sygnalizuje zajętość przy każdej nieprawidłowości, przekaźnik torowy odwzbudzony oznacza „zajęty", napędy rogatkowe zamykają się samoczynnie po zaniku zasilania, a otwarcie szafy SSP jest raportowane do posterunku z obsadą. Do tego dochodzi środowisko zewnętrzne bez klimatyzacji, bliskość sieci trakcyjnej 3 kV DC z jej przepięciami i prądami błądzącymi oraz obwody torowe o napięciach sygnałowych rzędu 2–12 V obok obwodów zasilania.
W tym obszarze pracują: zasilacze i przetwornice DC/DC, zasilacze bezprzerwowe i moduły buforowe, ograniczniki przepięć zasilania i obwodów sygnałowych, wyłączniki nadprądowe na szynę DIN o charakterystyce niezależnej od temperatury, przekaźniki interfejsowe i sygnałowe, przekaźniki półprzewodnikowe do grzałek rozjazdów, złączki, puszki światłowodowe, obudowy naścienne, słupowe i szafy zewnętrzne.
