Badanie palności materiałów polimerowych - klasy V-0, V-1, V-2, HB.
Norma zestawia laboratoryjne metody badania palności materiałów polimerowych stosowanych na części urządzeń i aparatów. Próbki o znormalizowanych wymiarach poddaje się działaniu małego otwartego płomienia lub źródła promieniowania cieplnego w kontrolowanych warunkach i klasyfikuje materiał według czasu dopalania, prędkości spalania, żarzenia, kapania płonących cząstek i zapłonu waty pod próbką.
Zakres wyłącza części o grubości powyżej 13,0 mm lub powierzchni powyżej 1 m² (poza próbą Radiant Panel) oraz materiały budowlane; dla części, z których nie można wykonać znormalizowanych próbek, stosuje się UL 1694. Norma jest zharmonizowana z IEC 60695-11-10 i IEC 60695-11-20 oraz ISO 9772 i 9773.
Klasa UL 94 opisuje zachowanie materiału (tworzywa obudowy, korpusu, izolacji) przy małym płomieniu w warunkach laboratoryjnych i pozwala porównać materiały między sobą. Klasa odnosi się do materiału o określonej grubości próbki, więc w karcie powinna jej towarzyszyć grubość.
Klasa materiału nie jest oceną palności gotowego wyrobu ani zgodnością z normą pożarową taboru EN 45545-2, która ma własne metody badań i wymagania.
Próba HB (pozioma): płomień palnika o wysokości 20 mm przykłada się do poziomej próbki na 30 s i mierzy prędkość spalania między znakami; klasę HB uzyskuje materiał o prędkości ≤ 40 mm/min przy grubości 3–13 mm, ≤ 75 mm/min przy grubości poniżej 3 mm, albo gdy płomień gaśnie przed pierwszym znakiem.
Próba V (pionowa): płomień 20 mm przykłada się dwukrotnie po 10 s do dolnej krawędzi pionowej próbki, drugi raz po zgaśnięciu pierwszego płomienia; ocenia się czas dopalania każdej próbki, sumę czasów dla zestawu próbek, czas żarzenia, zapłon waty umieszczonej pod próbką od kapiących cząstek oraz spalenie do uchwytu.
Klasa V-0: dopalanie ≤ 10 s na próbkę, suma ≤ 50 s, żarzenie ≤ 30 s, bez zapłonu waty, bez spalenia do uchwytu. Klasa V-1: dopalanie ≤ 30 s na próbkę, suma ≤ 250 s, żarzenie ≤ 60 s, bez zapłonu waty, bez spalenia do uchwytu.
Klasa V-2: jak V-1, lecz dopuszcza zapłon waty przez kapiące płonące cząstki. Próba 5V (płomień 125 mm, 500 W) w pięciu przyłożeniach: po piątym przyłożeniu palenie i żarzenie ≤ 60 s, bez kapania; klasa 5VB dopuszcza przepalenie płytki na wylot, klasa 5VA go wyklucza.
Norma zawiera też próby VTM dla cienkich folii i HF/HBF dla pianek.
W karcie sprawdź klasę (V-0, V-1, V-2, HB, 5VA, 5VB) i grubość próbki, do której klasa się odnosi; zapis „UL-VO” to literówka oznaczenia klasy V-0 (litera O zamiast cyfry 0) i nie jest numerem żadnej normy. Klasa UL 94 dotyczy tworzywa, a wymagania pożarowe taboru określa EN 45545-2 z własnymi metodami badań.
