Metoda Boeinga: stężenia gazów toksycznych przy spalaniu materiału w komorze dymowej NBS.
Metoda określa stężenia gazów toksycznych wydzielanych przez materiał podczas spalania w komorze dymowej NBS wg ASTM E662 z próbką w położeniu pionowym. Boeing stosuje ją do materiałów wnętrza kabiny samolotów; specyfikacje zakupowe taboru pasażerskiego w USA przywołują ją razem z ASTM E162 i ASTM E662.
Mierzone gazy: CO, HCN, HF, HCl, SO2, NOx; dodatkowo dla porównania CO2 i HBr.
Zapis „BSS 7239” w karcie wyłącznika oznacza, że materiał obudowy lub cały wyrób spalono w komorze NBS i stężenia sześciu gazów po 4 min zmieściły się w limitach przyjętych przez producenta lub zamawiającego. Zapis dowodzi ograniczonej emisji gazów toksycznych w jednym scenariuszu cieplnym (25 kW/m²).
Zapis sam nie dowodzi zgodności z EN 45545-2, która stosuje inną aparaturę (ISO 5659-2, próbka pozioma), analizę FTIR, pomiar po 4 i 8 min i ocenę dawkową wskaźnikiem CIT zamiast progów stężeń.
Próbkę 3 in × 3 in (75 mm × 75 mm) mocuje się pionowo w komorze dymowej NBS (aparatura ASTM E662) i wystawia na strumień ciepła 25 kW/m² w trybie płomieniowym (z zapłonem pilotowym) i bezpłomieniowym. Po 4 min od rozpoczęcia badania pobiera się próbkę gazu z komory; pobór trwa do 2,5 min.
Stężenia CO, HCN, HF, HCl, SO2 i NOx oznacza się rurkami wskaźnikowymi Dräger; specyfikacja dopuszcza inne metody, np. analizatory NDIR. Wynik porównuje się z granicznymi stężeniami w ppm; w przypadku Bombardier SMP 800-C (metoda pokrewna) rurki szklane są zabronione, a próbkowanie sięga 16 min.
Poproś producenta o raport z badania: laboratorium, rewizję specyfikacji, badany materiał lub wyrób oraz zmierzone stężenia i limity, do których je odniesiono - limity przyjmuje zamawiający, więc bez raportu sam zapis „BSS 7239” nie niesie wartości liczbowej. Do projektu wg EN 45545-2 wymagaj osobnego raportu wg ISO 5659-2 ze wskaźnikiem CIT dla wymaganego zestawu wymagań R i poziomu zagrożenia HL.
