Dyrektywa niskonapięciowa (LVD) 2014/35/UE

Dyrektywa niskonapięciowa (LVD) - sprzęt 50–1000 V AC / 75–1500 V DC; moduł A, bez jednostki notyfikowanej.

Rodzaj
Dyrektywy, rozporządzenia i TSI
Organizacja
Parlament Europejski i Rada
Aktualne wydanie
Dz.U. UE L 96 z 29.3.2014, s. 357; stosowanie od 20.4.2016 (art. 28)
Status
aktualna

Czego dotyczy akt

Dyrektywa obejmuje sprzęt elektryczny przewidziany do stosowania przy napięciu znamionowym od 50 V do 1000 V prądu przemiennego i od 75 V do 1500 V prądu stałego, z wyjątkiem pozycji z załącznika II (art. 1). Wymaga, aby sprzęt nie zagrażał zdrowiu i bezpieczeństwu ludzi, zwierząt domowych ani mieniu przy prawidłowej instalacji, konserwacji i użytkowaniu zgodnym z przeznaczeniem; cele bezpieczeństwa z załącznika I obejmują warunki ogólne, ochronę przed zagrożeniami pochodzącymi od sprzętu (porażenie, temperatura, łuk, promieniowanie, izolacja) i ochronę przed zagrożeniami od czynników zewnętrznych (wytrzymałość mechaniczna, warunki środowiskowe, przeciążenie).

Załącznik II wyłącza m.in. sprzęt do atmosfer wybuchowych, sprzęt radiologiczny i medyczny, części elektryczne dźwigów, liczniki energii, wtyczki i gniazda domowe, urządzenia sterujące ogrodzeń elektrycznych, zakłócenia radioelektryczne, specjalistyczny sprzęt elektryczny do użytku na statkach, w samolotach oraz na kolei spełniający wymagania bezpieczeństwa ustalone przez organizacje międzynarodowe z udziałem państw członkowskich, a także zestawy badawcze dla jednostek badawczo-rozwojowych.

Co oznacza deklaracja zgodności

Deklaracja UE komponentu (zasilacza, przekaźnika, wyłącznika, zacisku) z 2014/35/UE oznacza, że producent sam wykazał spełnienie celów bezpieczeństwa z załącznika I w zakresie napięć 50–1000 V AC / 75–1500 V DC, zwykle przez badania według normy zharmonizowanej podanej w deklaracji.

Dyrektywa nie przewiduje udziału jednostki notyfikowanej, więc deklaracja LVD jest oświadczeniem własnym producenta i nie dowodzi przydatności komponentu do warunków taboru (drgania, temperatura, sieć 110 V DC z wahaniami) ani nie odnosi się do sprzętu, który mieści się w wyłączeniu z załącznika II dla specjalistycznego sprzętu kolejowego.

Procedura oceny zgodności

Jedyna procedura oceny zgodności to moduł A „Wewnętrzna kontrola produkcji” (art. 15, załącznik III): producent sporządza dokumentację techniczną, nadzoruje produkcję, wystawia deklarację zgodności UE (art. 15 ust. 1: deklaracja stwierdza, że wykazano spełnienie celów bezpieczeństwa z art. 3 i załącznika I) i umieszcza oznakowanie CE na sprzęcie lub tabliczce znamionowej (art. 16–17).

Domniemanie zgodności daje zgodność z normami zharmonizowanymi opublikowanymi w Dz.U. UE (art. 12); w ich braku producent może oparcie znaleźć w normach międzynarodowych IEC (art. 13), a dalej w normach krajowych państwa produkcji (art. 14).

Wykaz norm zharmonizowanych do LVD publikuje Komisja decyzją wykonawczą (UE) 2019/1956 z późniejszymi zmianami.

Zakres i kluczowe przepisy

  • art. 1: 50–1000 V AC, 75–1500 V DC
  • załącznik II: 9 pozycji wyłączonych, w tym „specjalistyczny sprzęt elektryczny przeznaczony do użytku na statkach, w samolotach oraz na kolei, spełniający wymagania bezpieczeństwa ustalone przez jednostki międzynarodowe, w skład których wchodzą państwa członkowskie”
  • art. 12–14: normy zharmonizowane → normy IEC → normy krajowe
  • art. 15 + załącznik III: moduł A, bez jednostki notyfikowanej
  • art. 28: stosowanie od 20 kwietnia 2016 r.

Co sprawdzić w deklaracji

Sprawdź napięcie znamionowe komponentu względem zakresu 50–1000 V AC / 75–1500 V DC (komponenty 24 V DC leżą poza zakresem LVD i deklaracja LVD dla nich jest bez podstawy), normę zharmonizowaną wskazaną w deklaracji oraz to, czy producent nie zastrzega wyłączenia kolejowego z załącznika II.

Normy powiązane